Op zaterdag 26 september 2026 werd in Debrecen, Hongarije, de persconferentie van het Ierse nationale team met meer dan vijf uur uitgesteld. De volgende dag zou het team in de Nations League tegen Israël spelen, en de spelers bespraken in het hotel of ze het veld op zouden gaan. De discussie begon met het besluit van keeper Gavin Bazunu, 24, geboren in Dublin en spelend voor Bolton, die bondscoach Heimir Hallgrímsson liet weten niet te willen spelen.
Bazunu legde zijn keuze uit in een bericht op Instagram.
«Mijn besluit is uitsluitend gebaseerd op mijn persoonlijke overtuiging dat het doden van onschuldige mensen verkeerd is.» (Gavin Bazunu, IG)
Hij benadrukte dat zijn standpunt niet gericht is tegen het Israëlische volk of de joodse gemeenschap, maar tegen de gruweldaden in de regio. Hij voegde eraan toe een diepgelovig persoon te zijn en het verkeerd te vinden om deel te nemen aan de wedstrijden tegen Israël.
Het besluit van het team
De wedstrijd staat sinds februari op de kalender, toen de UEFA Ierland en Israël in dezelfde groep indeelde. Sindsdien ontvangt de Ierse voetbalbond, de FAI, oproepen tot een boycot. In november 2025 stemde 93 procent van de FAI-leden voor een motie waarin de UEFA werd gevraagd Israël te schorsen. Een peiling van de Ierse spelersvakbond liet in februari zien dat 63 procent van de ondervraagden niet wilde dat Ierland zou spelen. In juli keurde een buitengewone algemene vergadering van de FAI de lijn goed om de wedstrijden te spelen, vanwege het risico op gevolgen voor de bond. Ierland is medegastheer van het EK 2028.
Onder de initiatiefnemers van de boycot is de campagne Stop the Game, die zichzelf omschrijft als een breed initiatief van supporters, spelers, trainers en bestuurders uit het Ierse voetbal. De campagne beroept zich op de sportboycot van de Palestijnse BDS-beweging (Boycot, Desinvesteringen, Sancties), die oproept Israëlische teams en instellingen uit te sluiten van de internationale sport. Volgens de campagne komt spelen tegen Israël neer op het behandelen van het land als een gewone deelnemer aan de competities en verleent het een erkenning die de boycot wil intrekken. De campagne omschrijft Israëls oorlog in Gaza als genocide; een open brief getiteld Stop the Game, gepromoot door de groep Irish Sport for Palestine, werd ondertekend door meer dan 160 Ierse sporters.
De Ierse premier Micheál Martin had groen licht gegeven voor de wedstrijden.
«Ik denk dat sport een terrein is dat lastig kan worden wanneer het de politiek raakt.» (Micheál Martin, Ierse premier, tegen The Irish Times)
Op zaterdag stemden de spelers. De directeur van de FAI, David Courell, sprak van een «aanzienlijke meerderheid» voor spelen, zonder aantallen te noemen.
Bazunu nam niet deel aan de stemming. Oud-bondscoach Brian Kerr, die zei met de keeper te hebben gesproken, noemde zijn keuze «een zeer legitiem standpunt» en «een heldhaftig besluit», en meldde dat Bazunu zich «behoorlijk down» voelde en «gemeden door sommige spelers en door de FAI». De voormalige Britse Labour-leider Jeremy Corbyn schreef op X dat de keeper «immense morele moed en integriteit» heeft getoond.
Ook Stop the Game liet zich voor de wedstrijd horen, met een verklaring waarin het aftreden van Courell werd geëist. Een van de activisten, Cieran Perry, herinnerde eraan dat premier Martin enkele dagen eerder bij de Verenigde Naties had gezegd dat de waarheid over Gaza «de wereld te schande zal maken», en sprak van hypocrisie omdat de wedstrijd toch doorging. Een ander, Brendan Ogle, verklaarde:
«David Courell moet aftreden. De FAI-leiding is haar taak niet waardig.» (Brendan Ogle, activist van Stop the Game)
Een derde activist, Lar Ó'Tuama, beweerde dat spelers die het veld niet op wilden onder druk stonden van hun zaakwaarnemers. Courell maakte de door de selectie overeengekomen maatregelen bekend: zwarte armbanden ter nagedachtenis aan alle levens die in het conflict verloren zijn gegaan, geen handdrukken en geen uitwisseling van wimpels voor de aftrap, geen mediaverplichtingen voor de spelers. De FAI en de spelers zijn bovendien van plan hun wedstrijdpremies aan goede doelen te schenken.
In de dagen ervoor had Hallgrímsson gezegd: «We spelen niet met genocide, we spelen tegen genocide». De Israëlische bond had gereageerd met de beschuldiging van onwetendheid, hypocrisie en domheid. Op zaterdag noemde de coach dat woord «verkeerd» en legde uit dat spelen niet betekent dat je accepteert wat er in Gaza gebeurt.
De Israëlische bond reageerde op het besluit van Ierland om te spelen met een verklaring die op een persconferentie werd voorgelezen.
«Wat we vandaag hebben gezien, is dat het voetbal heeft gewonnen. De scheiding tussen voetbal en politiek moet blijven bestaan.» (verklaring van de Israëlische bond)
Amnesty International heeft in een verklaring over de deelname van Israël daarentegen betoogd dat «wanneer regels worden overtreden, wanneer bezetting, apartheid en genocide voortduren, we niet weg kunnen kijken».
Op het veld in Debrecen
Op zondagavond werd de wedstrijd in Debrecen gespeeld in een bijna leeg stadion. De UEFA staat Israël sinds september 2023 om veiligheidsredenen niet meer toe thuiswedstrijden te spelen, en de wedstrijd werd op neutraal terrein gehouden. De Ierse spelers droegen zwarte armbanden. Tijdens het Israëlische volkslied sloegen ze de ogen neer, en aanvoerder Dara O'Shea gaf de Israëlische aanvoerder Manor Solomon geen hand. Solomon sprak na de wedstrijd als volgt:
«Ik wil niet over de Ierse spelers praten. Als ik zeg wat ik van hen vind, word ik waarschijnlijk voor een paar wedstrijden geschorst. Ze haten ons duidelijk. Wij mogen hen niet. Wij hebben een land dat tien keer beter is dan het hunne, sterker, een geweldig land met geweldige mensen. Wij zijn trots op het dragen van het shirt van het nationale team en op ons Israëlisch zijn. Wij zijn trots op onze staat en op onze soldaten.» (Manor Solomon, aanvoerder van Israël, zoals gemeld door de Times of Israel)
Ierland won met 3-0, met goals van Parrott in de 13e minuut, Idah in de 16e en Moylan in de 25e. Gavin Bazunu was niet in het stadion.
Na de wedstrijd zei bondscoach Hallgrímsson: «Niemand stelde zijn besluit ter discussie. Alleen het moment was moeilijk voor ons om op te reageren». Hij voegde eraan toe dat Ierland door te spelen «sommigen ontevreden maakt en anderen gelukkig».
Waarom Israël in Europa speelt
Israël ligt geografisch in Azië, maar het Israëlische nationale team is sinds 1994 aangesloten bij de UEFA. Vóór de oprichting van de staat in 1948 werd het voetbal in de regio vertegenwoordigd door het team van het Britse Mandaatgebied Palestina, dat in 1934 had deelgenomen aan de WK-kwalificatie. Na 1948 begon het Israëlische nationale team te spelen onder de vlag van de FIFA en trad het toe tot de Aziatische confederatie, de AFC.
In die jaren weigerden veel nationale teams uit moslimlanden tegen Israël te spelen, vooral na de Suezcrisis van 1956. In de kwalificatie voor het WK van 1958 trokken de tegenstanders van Israël in de groep zich terug, en de FIFA moest een alternatieve oplossing zoeken. Het verschijnsel zette zich voort in de jaren zestig, en de FIFA deelde Israël in bij gemengde groepen met Oceanië. Met die formule kwalificeerde het team zich voor het WK van 1970, de enige deelname ooit.
In 1974 zette de AFC Israël uit, met een meerderheidsstem over een motie van Koeweit en Noord-Korea. Twintig jaar lang speelde het team de kwalificaties als onafhankelijke ploeg, vooral tegen Europese en Oceanische teams, zonder zich nog voor een WK te plaatsen.
In 1994 accepteerde de UEFA het verzoek van Israël om toe te treden. Vooral de clubs drongen aan op deze oplossing, om toegang te krijgen tot de Europese bekers. Sindsdien neemt het nationale team deel aan de kwalificaties voor EK en WK. Het heeft zich nog niet geplaatst voor een EK en is niet teruggekeerd op een WK.
Irish Sport for Palestine stelt dat de Israëlische bond de statuten van de UEFA en de FIFA heeft geschonden door teams te laten spelen op bezet Palestijns gebied, en pleit voor uitsluiting van Israël uit beide organisaties.