Bonnie Tyler is in de nacht van 7 op 8 juli overleden in een ziekenhuis in Faro, Portugal. Ze kwam uit Swansea aan de kust van Wales en nam afscheid aan de Atlantische Oceaan, in het Portugal waar ze zo van hield en waar ze al jarenlang woonde. Haar overlijden kwam plotseling en onverwacht. De komende maanden zou ze nog op tournee gaan door Europa.
Ze werd 75 jaar. Sinds begin mei lag ze in het ziekenhuis na een spoedoperatie vanwege een darmperforatie als gevolg van een gesprongen blindedarm. Haar toestand verslechterde, waarna ze in een kunstmatige coma werd gebracht. Na weken op de intensive care herstelde ze nooit meer volledig.
Aan haar zijde was haar echtgenoot Robert Sullivan, voormalig Brits judokampioen. Ze trouwden toen Bonnie zesentwintig was en bleven meer dan vijftig jaar samen.
Een stem die per ongeluk ontstond
Die stem was nooit de bedoeling. Op haar zesentwintigste ontdekten artsen knobbeltjes op haar stembanden die een operatie noodzakelijk maakten. Die ingreep moest haar stem juist weer helder maken. Het tegenovergestelde gebeurde.
Ze hield er die rauwe, schurende klank aan over die later haar handelsmerk zou worden, nog herkenbaarder dan welke melodie ze ook zong. Het eerste nummer dat ze met haar nieuwe stem opnam was It's a Heartache. In 1977 bracht dat lied haar naar de hitlijsten in een groot deel van de wereld en een jaar later ook naar het podium van het Festival van Sanremo. In de gladde popmuziek van de late jaren zeventig klonk die ruwe stem bijna misplaatst. Juist daardoor vergat niemand haar meer.
Toen popmuziek theater werd
De grote doorbraak kwam in 1983 met Total Eclipse of the Heart, geschreven en geproduceerd door Jim Steinman, de man achter Meat Loafs monumentale Bat Out of Hell. Aan de opnames werkten ook twee leden van Bruce Springsteens E Street Band mee: Roy Bittan op piano en Max Weinberg op drums. Dat detail verklaart beter dan welke recensie ook waarom het nummer aanvoelt als een klein theaterstuk en niet als een gewone popsingle.
De originele versie duurt bijna zeven minuten voordat hij voor de radio werd ingekort. De videoclip, opgenomen in een voormalig psychiatrisch ziekenhuis in Engeland, gaf het nummer de gotische sfeer die de tekst slechts suggereert. Het album Faster Than the Speed of Night kwam meteen binnen op nummer één in het Verenigd Koninkrijk. Daarmee werd Bonnie Tyler de eerste Britse vrouwelijke soloartiest die daarin slaagde. Daarna bereikte Total Eclipse of the Heart ook de eerste plaats van de Amerikaanse Billboard Hot 100. Tot op vandaag is zij de enige Welshe artiest die dat heeft bereikt. Bovendien leverde het haar twee Grammy-nominaties op.
Daarna volgde Holding Out for a Hero, opnieuw geschreven met Steinman voor de soundtrack van Footloose. Groots, overdadig en honderd procent jaren tachtig. Het nummer behaalde driemaal platina en vond twintig jaar later een nieuw publiek toen Jennifer Saunders het vertolkte als de Goede Fee in Shrek 2.
Een lied dat haar niet meer nodig heeft
Sommige stemmen raken zo verweven met een tijdperk dat ze de soundtrack worden van een hele generatie, ook voor mensen die die jaren nooit zelf hebben meegemaakt. Dat geldt zeker voor Bonnie Tyler. De eerste noten van Total Eclipse of the Heart, op een bruiloft, tijdens karaoke of in een televisieserie, zijn genoeg om het nummer meteen te herkennen. Ook voor generaties die pas lang na de release werden geboren.
Waar veel artiesten jarenlang proberen los te komen van het decennium dat hen beroemd maakte, heeft Bonnie Tyler haar verleden nooit afgewezen.
"Ik word het nooit moe om dit lied te zingen," zei ze ooit in een interview.
Onder de vele eerbetonen die na haar overlijden verschenen, was dat van Catherine Zeta-Jones een van de meest persoonlijke. De actrice, een nicht van Robert Sullivan, herinnerde zich hoe Bonnie Tyler iedereen om haar heen aan het lachen kreeg. Ze dacht terug aan de avond voor haar eigen huwelijk, toen Bonnie de microfoon pakte en die de rest van de avond niet meer uit handen gaf.
Total Eclipse of the Heart zal altijd een open deur blijven naar de herinnering aan Bonnie Tyler. Een herinnering die vanaf vandaag onvermijdelijk een stuk weemoediger aanvoelt.